Skip to main content

Posts

Featured

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΕΙ... ΜΕ ΗΧΟ Ή ΜΕ ΥΠΟΚΩΦΗ ΚΡΑΥΓΗ...

Τώρα το ‘λεγε ο Σπύρος… σήμερα τους κέρασε τούρτα σοκολατίνα η νοσοκόμα η Ματίνα για τα γενέθλιά της… Βέβαια, εγώ με το σωληνάκι σίτισης στη μύτη ούτε που τη γεύτηκα… Αλλά και τι μ’ αυτό; Σύντομα θα περάσει, και θα παραγγείλω στην Αρετούλα μου να μου φτιάξει μια τούρτα τέτοια για τα γενέθλιά μου τον άλλο μήνα. Κι αν δεν περάσει; Όχι, μην λες τέτοια, Θόδωρε! Είπαμε, θα περάσει! Άκουσε κει! Θα στο βγάλουνε το ρημάδι και θα τρως και πάλι ό,τι ποθεί η ψυχή σου! Θα πάρεις τα πάνω σου, δεν θα ‘σαι για πάντα πετσί και κόκκαλο! Καλά δεν λέω, Χριστέ μου; Αφού το ξέρω πως θα με γιάνεις! Να πεθάνω δεν θέλω, αγαπώ τη ζωή –πάντα την αγαπούσα, και το ξέρεις– κι ας θέλω να πάω να βρω τη γυναίκα μου κει πάνω που την πήρες! Πόσο πολύ να τη φιλήσω θέλω… και πόσο μου ‘χει λείψει η αγκάλη της! Μα έλα που τον φοβάμαι τον ακατονόμαστο. Το ξέρω, όμως, πως θε ν’ αργήσει να ‘ρθει. Ο  σταυρός κάτω από το μαξιλάρι μου τον απωθεί, καλά δεν λέω, Χριστέ μου; Άσε που και τη φάτσα μου την άσχημη και τη σταφιδιασμέν…

Latest Posts

ΕΝΑ ΡΟΝΤΟ ΛΑΡΓΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΟΛ ΣΙΜΟΝΕΣΚΟ

ΑΡΓΑ ΜΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ~ΠΙΕΡ ΡΕΒΕΡΝΤΥ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ...

ΤΡΙΑ ΚΑΛΟΦΟΥΣΚΩΤΑ ΜΠΑΛΟΝΙΑ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΗΣ

Ο ΠΗΔΑΛΙΟΥΧΟΣ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ

ΤΕΛΙΚΑ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ;

ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ