ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΗΣ


Το άδικο είναι λεπίδια
Είναι πρόκες γυαλί θρυμματισμένο
Είναι η βόμβα κάτω απ' το παλτό του τρομοκράτη που
έτσι ανυποψίαστα αίφνης εκρήγνυται
Κι αν δεν σ' αφήσει στον τόπο ακαριαία
σου χαρίζει έναν αργό και βασανιστικό θάνατο
Πνιγηρό υπόκωφο μα σίγουρο
Σίγουρο όσο κι η ανατολή του ήλιου την αυγή όσο κι η
ευωδιά του γιασεμιού το βράδυ
Θάνατος αιμορραγίας εσώτερης
κοντολογίς

Το πέπλο το εβένινο της καλοσύνης
Οι ραμμένοι ερμητικά με την κλωστή της αθωότητας οφθαλμικοί βολβοί
του άδικου που σαν το φίδι σέρνεται
τη συρμαθιά του πώς να δεις...

Κι ύστερα
με τον α' ή β' τρόπο
από τον Κόσμο τούτο του
Τίποτε του Μηδενός εσύ
Αποδημάς
Με την ύστατη σκέψη
ανάμεσα σε κείνο το χάος των τελευταίων σκέψεών σου
-αν υπάρχει χρόνος φυσικά:

Τελικά καμία αδικία, ρε συ θεέ, δεν ευλογείται
Ή κι εδώ ακόμα όλα επιλεκτικά;...

Popular Posts