Αποχαιρετισμός









είμαι πιωμένη 
μάλλον απόψε
αλλιώς
πώς γίνεται ν' ακούω 
την απέθαντη κούκλα ραπτικής 
ένα ποτήρι κόκκινο κρασί να μου ζητάει
μαζί και το μπουκάλι
κι ένα τσιγάρο άφιλτρο
ο τοίχος βρώμικος 
ένα πελώριο γράφει σ' αγαπώ
λίγο προτού τα φώτα 
απ' τα μπουρδέλα της λεωφόρου
και τα μπαρ
-με μιαν αχτίδα αστραπή 
μέσ' απ' το τζάμι-
τ' αφανίσουν
κι εκεί 
στο στρώμα πλάι μου 
το πορτατίφ
σκελετός 
την κάμαρά μου 
με λιβάνι άνευ ελέους
θυμιατίζει

άστε με μωρέ 
στην ησυχία μου επιτέλους
στοιχειά εσείς του οίνου 
και του πνεύματος
στοιχειά εσείς της μοναξιάς 
και της απελπισίας
άστε με εμπρός σας να 
ξεγυμνωθώ
και με φτερά φευγάτα και 
ορθάνοιχτα
το ύστατο να χορέψω τανγκό 
με καβαλιέρο τελευταία φορά τον 
εαυτό μου...






ν.

Popular Posts