Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, Τέσσερα Ποιήματα











ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ


Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ


Ι. Αναδυομένη;

Πήρε δυο κύματα και τα ’κανε μπλουτζίν
Ένα κομμάτι φουρτούνας το έκανε φουλάρι
Με τα ρετάλια στόλισε τα νύχια
Κρόσσια θυέλλης πάνω της να μοιάζει αμαζόνα

Μόλις τη συνάντησα πώς να μην θαυμάσω:
Απόψε εξοπλίστηκες όλη την ομορφιά



ΙΙ. Γήινη

Ήλιος δε βγήκε σήμερα
Με την ύπαρξη της ασχολούμαι εγώ:

Φωτίζοντας μονοπάτια της
Ιριδίζοντας τα ρυάκια της
Σιγά σιγά της ζεσταίνω τον κόρφο
Ανοίγω τα λουλούδια της

Έπαθλό μου το χαμόγελό της
Ανάφλεξη



ΙΙΙ. Η βόλτα της φωτιάς

Συνάντηση σε μαυροκόκκινη σκακιέρα
Κινούμαι στα μαύρα κάρβουνα
Και με προσοχή
Στα πυρακτωμένα είμαι αμάθητος
Μαύρα έχει τα μαλλιά
Πύρινα τα χείλη της
Κάποια στιγμή μού λένε:

«Μη φοβάσαι
Δικά μας τα κάρβουνα φλόγα μου
Δικό μας ό,τι καίγεται
Δική μας και η λάμψη»



IV. Πτήση

Κινείται σαν ερωδιός
Μιλάει με την ευφράδεια αηδονιού
Έχει την ευγένεια του κύκνου
Φλέγεται σα φοίνικας

Μετά τη συνάντησή μας
Κάποιος την είδε να πετάει




ΜΙΑ ΝΤΟΥΖΙΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Οι μέρες που ζητιάνευα το χαμόγελό σου
τέλειωσαν.
Μαζί τους εξατμίστηκαν
νιάτα, λαχτάρες κι άνθρωποι
σαν βρόχινες λιμνούλες.

Ο καιρός που έβγαινα
για μια χούφτα χαμόγελα
σώθηκε.

Σιγά σιγά
έμαθα ν’ αλλάζω
τα ξέθωρα χαμόγελα
με τα λουλούδια που φυτρώνουν
στις λευκές βουνοπλαγιές της νύχτας.




ΠΑΖΛ

Πέντε κομμάτια λάμψη εσύ
πέντε κομμάτια μνήμη εγώ,
αν τα ενώναμε
μπορεί να πλάθαμε
μια πελώρια μορφή.

Αλλά όχι,
όχι.
Δεν είναι μέρος για τέτοια πλάσματα
ετούτο το απέραντο
βασίλειο του μίσους.




ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ

                           στην Μαρία Κουγιουμτζή

Όταν έρθει η ώρα των απολογισμών
Σημαίνει ότι τελειώνουν τα ρίσκα
Τα ταξίδια
Τα λάθη
Τα σωστά
Οι απόπειρες
Το δε βαριέσαι
Οι αναβολές
Οι έρωτες
Αυτοί οι ανεξερεύνητοι έρωτες
Και κάπου στο βάθος
Ακούς να ακονίζουν τα τσεκούρια τους
Οι παραλείψεις




~ Από τη συλλογή "Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων", Σαιξπηρικόν, 2015.

Popular Posts