Μαζί σου, αγάπη μου, εγώ έχω πετάξει...









Πόσο το αγαπώ το πέταγμα... τις πτήσεις του κορμιού στους αιθέρες... Τα ανοιχτά φτερά στην πλάτη που σε πάνε παντού... Πάνω από όρη κι από θάλασσες... στους απέραντους ουρανούς και στους ζωογόνους αγέρηδες... Αν τούτο ήταν κάτι που μπορούσε να γίνει πραγματικότητα, θα ΄ταν σίγουρα επιθυμία δική μου... Το ΄χω άλλωστε ονειρευτεί φορές ουκ ολίγες... Ίσως πουλί να ήμουνα σε προηγούμενη ζωή, και να μου λείπει τώρα εδώ σε τούτη... Ποιος ξέρει... Κι αν ήταν να κινδύνευα από των κυνηγών τα σκάγια... και μόνο που θα ΄χα του πετάγματος την εμπειρία την ανεπανάληπτη, χαλάλι θα ΄τανε κι αυτός ακόμα ο θάνατός μου...




ν.

Popular Posts