Ούτε σταγόνα








με τα χέρια γυμνά
και τ ακρόνυχα γυμνασμένα
σκαρφαλώνω στα δέντρα
γάτα το να μου χέρι
ψάρι το άλλο
το πνεύμα μου σύννεφο
φτύνω αίμα και ξαναφτύνω
μες στο λιμνάζον κολυμπώ το αίμα μου
και θά ρθει μιαν ημέρα
η ώρα εκείνη η ευλαβική 
που σε σας όρνεα θα φωνάξω:   
λάβετε φάγετε
τούτο εστί το σώμα 
και το αίμα μου

μα αίμα
ούτε σταγόνα δεν θα ‘χει
για να πιείτε

μονάχα κόκκαλα για να γλείψετε...





ν.σ.

Popular Posts