Les anges diaboliques




Vintage Ballet, by Serge Lido.



Κι εμάς, les anges diaboliques
- συλλογιέμαι ώρες-ώρες -
λες να μας μεταμορφώσει
ο θάνατος
εντέλει

σε αγγέλους καθώς πρέπει
- στου διαβόλου την αντίθετη εκείνη
πάλλευκη όψη -

έστω και σ' εκείνο το ανύπαρκτο, το υπερφίαλο 'μετά θάνατον';

Ναι
σε άγγελο αληθινό
με φτερούγες χιονάτες από σύννεφο
με φωτοστέφανο και 
σώμα διάφανο
πληγές, σημάδια, μαχαιριές 
ραπίσματα, εγκαύματα 
τραύματα
ο σταυρός του Γολγοθά μας
όλα μια πελώρια λάμψη πια
σώμα ρυάκι με νερό πεντακάθαρο

σώμα διάφανο

σαν την ψυχή
του θείου βρέφους

και για καρδιά 
μια φλόγα άσβεστη
καντήλι για τον άνθρωπο
που όλο πεθαίνει κι όλο ανασταίνεται
ενόσω ζει

Μα και βεβαίως παραμυθιάζομαι
- μα να μην έχουμε κι εμείς, βρε αδερφέ, μια κάποιαν ελπίδα; -

Δίχως το παραμύθι
- για πες μου -
πώς άραγε
να παραμένουμε ζώντες μες στη ζωή...




~ν.S.~

Popular Posts