Ανθούλα ~Διονύσιος Σολωμός



ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ (1798-1857)


ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ


ΑΝΘΟΥΛΑ


Ἀγάπησέ με, Ἀνθούλα μου, γλυκειὰ χρυσή μου ἐλπίδα 
Καθὼς κ´ ἐγὼ σ´ ἀγάπησα τὴν ὥρα ποὺ σὲ εἶδα 
Εἶχες τὰ μάτια σου γυρτᾶ ῾ς τὰ πράσινα χορτάρια, 
Κ´ ἡ λύπη σου τὰ στόλιζε μὲ δυὸ μαργαριτάρια. 
Τὴ μάνα σου θυμούμενη ἐδάκρυζες, Ἀνθούλα, 

Γιατὶ ῾ς τὸν κόσμο σ᾿ ἄφησε μονάχη κι ὀρφανούλα. 

Ἄ, ναί, φυλάξου, ἀγάπη μου, τοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν πλάνη, 

Ὅπου μὲ λόγια δολερὰ τόσα κοράσια χάνει. 
Ποῦ πᾶς μονάχη κι ἔρημη, ἀθώα περιστερούλα; 
Βρόχια πολλά σου σταίνουνε· ἔλα μαζί μου, Ἀνθούλα.




Popular Posts