Ποίημα Κασσιανής Μοναχής







O “Ύμνος της Κασσιανής” σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά

ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

(ἀφιέρωση στὸν Ὀδ. Ἐλύτη, περιοδ. Χάρτης, τ. 21-23, Νοε. 1986, σσ. 474-475)


"Κύριε
Ἐγώ ἡ γυναίκα ἡ μολυσμένη 
τῶν ἁμαρτιῶν
στά σπλάχνα μου αἰσθάνθηκα 
τήν θεότητά σου
κι ἔγινα μυροφόρος

Με ὀδυρμούς μῦρα ἀκουμπῶ 
ἐμπρός ἀπό τόν τάφο σου
Τά σπλάχνα μου ἡνύχτα τά κατέχει
Μανία ἡ ἀκολασία μου
Σκοτάδι καί θάνατος τῆς σελήνης
ὁ ἔρως μου τῆς ἁμαρτίας

Πᾶρε τὰ μάτια μου 
μαζί μέ τά δάκρυά τους ἐσύ
πού ὅρισες ἡ θάλασσα 
νά κατάγεται ἀπό τα σύννεφφα

Κλῖνε πάνω ἀπὸ τὸν στεναγμὸ
τὸν πιὸ βαθύ τῆς καρδιᾶς μου
Ἐσύ πού ἔκαμψες τούς οὐρανούς
γιά νά χωρέσει τό ἄφατο

Θέλω να φιλήσω 
τα πόδια σου τά ἀνέγγιχτα
καί νά τά προστατεύω
μέσα στίς θηλειές τῶν μαλλιῶν μου

Στό σούρουπο τοῦ παράδεισου ἡ Εὔα
τούς κρότους ἀκούει καί ταράζεται
τρόμαξε καί ἐκρύφτη

Σωτῆρα μου καί τῶν ψυχῶν σωτῆρα
Ποιός τό κουβάρι τῶν ἁμαρτιῶν μου
θά ἔρθει νά ξετυλίξει
Στῆς τιμωρίας σου τήν ἄβυσσο
ποιος πῶς νά κρατηθεί

Μήν ἀποστρέψεις 
τό βλέμμα σου ἀπό πάνω μου
Βλέπε με. Τήν δούλη σου

Ἐσύ πού εἶσαι τό ἔλεος.

Popular Posts