Φθινόπωρο








ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Τα κυνικά καύματα θέρισαν και τα λιγοστά 
εναπομείναντα στάχυα, όστρακο
το θέρος που σφάλισε κι εντός του έκρυψε, ωσάν 
πέρλα αυτόφωτη και ιριδίζουσα, ολάκερο τον ήλιο
                                                     -περίαπτον στον λαιμό κρεμάμενο. 
Κι εμείς ντυθήκαμε· την ίδια στιγμή που ξεντύθηκαν τα δέντρα
πετώντας τα φύλλα τους πάνω στο νοτισμένο χώμα, σαν 
έτοιμα από καιρό, την εξιλέωση να ενδυθούν μέσω 
του επουράνιου ύδατος.

Ευλογημένος όστις την αξιωθεί
την κάθαρση ετούτη

Στέκουν τα δέντρα μες στα ρουμάνια του κόσμου, προβάλλοντας 
με σθένος την άχραντη γύμνια τους μπρος στα μάτια τ' ουρανού,
καθώς αναμένουν στωικά το πρώτο δάκρυσμά του.

Σαν και τα δέντρα κι εγώ θε να ξεγυμνωθώ· σάρκα και αίμα
ουρανού μαζί μ’ αυτά κι εγώ να μεταλάβω.
Κι αντάμα με τα δέντρα, γυμνά αυτά γυμνή κι εγώ, 
πειθήνια θα προσδοκώ 
οθόνιο χειμωνικό 
να ‘ρθεί να με σκεπάσει…






ν.σ.

Popular Posts