Μάνα Γη, μη μου φοβάσαι








σκίστηκε η γη, κι είδα στα σπλάχνα της
τον πόνο  
που είναι δικός της και 
δικός μου

βρέφος κουλουριασμένο

να γδέρνει λυσσασμένα, με λιονταρίσιους όνυχες, τα τείχη
της ταλανισμένης και πολυκαιρισμένης μήτρας της

αφυδατώνει τα έντερα, ξηραίνει τα μάτια, στεγνώνει τα χείλια

ο πόνος μου και 
ο δικός της

στραγγίζει τις υπόγειες υδάτινες πηγές τής Σαχάρας τής ψυχής μου

γεμίζοντας χίλια μήρια λαγήνια με το δάκρυ το κλεμμένο και 
το ύδωρ μου

μάνα Γη

μη μου φοβάσαι

θα τον πολεμήσω με νύχια και με δόντια, με ψυχή 

και με σώμα θα πάρω πίσω το νάμα μου

για να σε ποτίσω

να δροσίσω εσένα και τις ψυχές που 'ναι θαμμένες μέσα σου...






ν.σ.

Popular Posts