Με κυνική διάθεση! Άγιος ο έρωτας ~Γιώργος Ανδρέου








Τίτλος: Άγιος ο Έρωτας
Στίχοι: Διονύσης Καρατζάς
Μουσική: Γιώργος Ανδρέου
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Ανδρέου

Στίχοι:


Ξεροί καημοί και νερό θαλασσινό
το σώμα σου κόλλησε στο σώμα μου
με τον πανσέληνο πόνο του χειμώνα.
Ακούς νερά που χύνονται στα μέσα των ποδιών σου;

Ανάμεσα στα όνειρα σπαράζει η ζωή μας,
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας.

Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός.

Πάνω από την θάλασσα, στη μεριά του ανέμου
στα μαύρα ντύνεσαι κι ανοίγεις το σκοτάδι
σηκώνεις τα άστρα σε χορό
και το κορμί μου σ' άγριο ποτάμι.

Άγιος ο Έρωτας, άγιος καημός
δικός μου και ο Αύγουστος
με τις μεγάλες μνήμες.
λέω μάτια μου κι αστράφτει κεραυνός
θέλω θάλασσα κι ανοίγει ουρανός.


*************************************


Σήμερα, αναρτώντας αυτό το κομμάτι στον 'τοίχο' μου, με ρωτάει μια φίλη:

- "Είναι;;;;"

Κι εγώ, αυθόρμητα, της απαντάω:

- "Όχι, βέβαια!!!... μόνο ποιητικά... και ουτοπικά..."

Και προσθέτω:

- "Δεν είναι άγιος... Δεν είναι, όμως, ούτε διάβολος, μα κάτι χειρότερο: ένα ανάκατο και αδιαχώριστο αμάλγαμα και των δύο, που οδηγεί σε ένα αδηφάγο σαδομαζοχιστικό έκτρωμα (υλικό και άυλο) που αλλάζει μορφές, σαν δράκουλας, σαν βαμπίρ, όποτε τού καπνίσει, με σκοπό πάντα την πλάνη τού ανθρώπου... που είν' το πιο ηλίθιο ον του σύμπαντος"!

Κατά τ' άλλα, μια καλή και όμορφη καλοκαιριάτικη εβδομάδα να έχετε όλοι και να προσέχετε!! ;)



Ακάμας, Κύπρος


Popular Posts