Αγώνας



Empreinte tendresse by Christiane Troutier




Μακρύς ο δρόμος, η ζωή
μικρή
Το μελάνι πηχτό, η ελπίδα
στριμωγμένη
Κι η ψυχή
αποκαμωμένη

Μετρημένες στα δάχτυλα οι ελιές
Ωστόσο, είναι εκεί, επάνω
στο τραπέζι
Όπως κι ο άλικος οίνος της καρδιάς
που κτυπάει ακόμα
Και της ζωής το γλυκό και ζουμερό
ροδάκινο
Γι' αυτό κι εγώ κάθε βράδυ
περιμένω
προσμένω
προσδοκώ
λαχταρώ
ελπίζω σε
και προσεύχομαι για
ένα ακόμη αύριο...





ν.σ.

Popular Posts