Ο πολεμιστής και το κογιότ







Αγωνίζομαι, μάχομαι, παλεύω
Πολεμώ
Μ’ ό,τι με πολεμά
Μ’ ό,τι με καταβάλλει
Kι ό,τι με διαβάλλει
Από τα έξω κι από τα μέσα
Άθελά του κι ηθελημένα

Κονταροχτυπιέμαι με τον Φόβο
Αναχαιτίζω δίχως αναπαμό 
Τις βολές του Εφιάλτη
Με μόνο όπλο την ασπίδα μου
Έμαθα πια να τη χειρίζομαι καλά 
Ετούτη την ασπίδα 
Την ατσάλινη και αρκετά βαριά 
Για τα δικά μου μπράτσα 

Κουράστηκα να κάνω τα αδύνατα δυνατά
Για ν' αποφεύγω τα φαρμακερά δαγκώματα 
Των σωληνόγλυφων φιδιών που ζώνουν 
Τον φιδίσιο δρόμο μου
Μα τώρα πια έμαθα 
Να τ’ αρπάζω σφιχτά απ’ το λαιμό 
Και να τα έχω του χεριού μου

Μάχομαι για τη χαρά μου
Πολεμώ για την αγάπη μου
Δεν μου χαρίζονται
Κερδίζονται
Με τους αγώνες μου
Τους υλικούς και τους άυλους
Τους συνειδητούς και τους υποσυνείδητους
Aκόμα και τους ασυνείδητους

Τι Χαρά, τι Αγάπη, τι Ελένη...

Τα λάθη μου, ένα σωρό, μου σκάβουνε 
Τον λάκκο μου
Αλλά κι εκεί 
Πάλι παλεύω
Πάλι μοχθώ
Κρατιέμαι 
Σκαρφαλώνω 
Ισορροπώ 
Γκρεμοτσακίζομαι 
Σηκώνομαι και πάλι
Για να σωθώ

Θυμάμαι κάποια χρόνια πριν
Σ’ ένα μου οδοιπορικό 
Μέσα στην Άγρια Δύση
Έναν Ινδιάνο γέρο σοφό
Μες στης ερήμου την ερημιά 
Και μες στο αχανές της άμμου
Να μου λέει με ύφος μειλίχιο και στωικό
Μα ράθυμο καθόλου:  
«Τον μύθο τούτο της φυλής μου, κόρη, εγώ θε να σου πω 
Με προσοχή άκουσέ τον
Και πίστεψέ τον
Και μην τυχόν και σε γελάσει 
Όπως τους πιο πολλούς 
Η φήμη που 'χει το κογιότ 
Γιατί εσύ θα χάσεις 
Μας ήρθες απ' τ' αλαργινά
Και με τον μύθο μας αυτόν
Σαν μουσαφίρισσά μας
Εγώ θα σε φιλέψω
Άκου λοιπόν:
Όταν, που λες 
Έρθει το πλήρωμα του χρόνου 
Μια νύχτα με πανσέληνο 
Το κογιότ πάει και βρίσκει 
Τον πολεμιστή 
Για να τον οδηγήσει 
Στη νικητήρια, στην της Γαλήνης ένδοξη κορφή
Γι’ αυτό κι εσύ άμα το δεις σιμά σου
Μην τρομάξεις
Δε θα σ΄ ουρλιάξει
Τα δοντια του μη φοβηθείς
Το χέρι άπλωσέ του 
Και θα σ’ ελευθερώσει»

Απόψε το φεγγάρι είν' ολόγιομο 
Και το κογιότ 
Στης Μεσογείου την καρδιά  
Είναι εδώ σιμά μου 
Και μου νεύει με το βλέμμα του:
«Έλα μαζί μου 
Δώσ' μου το χέρι σου 
Και πλάι μου πορεύσου»

Και θα το κάνω
Άνευ ραστώνης
Δίχως ούτ’ ένα δισταγμό…
Χωρίς ούτε μια λέξη...



ν.σ.

Popular Posts