Αγκαλιά μ' ένα βιβλίο...



Portrait of a Man Holding a Book, Rogier van der Weyden



Τι κι αν ήταν μέρα ή νύχτα, καλοκαίρι ή χειμώνας, ηλιόκριση ή λιόγερμα·  εκείνη τη στιγμή ποσώς με ενδιέφερε… Ούτε ο τόπος ούτε ο χρόνος είχε για μένα καμία σημασία.  Για ένα πράγμα μοναχά ζούσα εκείνη τη στιγμή που φάνταζε αιώνια... Ήμουνα ολοκληρωτικά δοσμένη, και τίποτα δεν είχε τη δύναμη να μου αποσπάσει την προσοχή, στα χέρια εκείνα που, για μετρημένα στα δάχτυλα λεπτά, είχα απέναντί μου. Αυτά μ’  ένοιαζαν, αυτά και μόνο.  Κι ο τρόπος που κρατούσαν το βιβλίο. Πες το φετίχ, δεν έχω πρόβλημα. Ναι, είν’ αλήθεια πως ένα φετίχ με τα χέρια και τα δάχτυλα ομολογώ πως το 'χω. Κι έτσι, στη θέα τους, μεμιάς θαμπώθηκα... Στη θέα τους να αγκαλιάζουν τού κατόχου τους το βιβλίο. Τα κοίταγα πώς το κρατούσαν αγκαλιά τα χέρια αυτά τα όμορφα. Με πόση ευλάβεια, με πόσο σεβασμό, με τι ευγένεια και τι αγάπη… Με τι πόθο, με τι δίψα και τι πάθος, να χωθούν και να χαθούν μες στις σελίδες του και να ανακαλύψουν τον απόκρυφο τον κόσμο του... 

Κι είχα, ακατάπαυστα, την αίσθηση πως κράταγαν στην αγκαλιά ένα γυναικείο σώμα…




ν.σ.

Popular Posts