Περιμένω το θαύμα








Στη νονά μου

Για να σε δω ήρθα
Μα το σμαραγδί των ματιών σου το χρώμα
δεν έμελλε
καθώς φαίνεται
να το ξαναχαρώ
Τα πολύτιμα πετράδια της θωριάς σου
τα σφάλισε
των βλεφάρων σου το κιγκλίδωμα
σε θυρίδες με τα κλειδιά χαμένα
Καλωδιωμένη, στο λευκό νεφέλωμα επάνω
από των αλγεινών κεραυνών τα απανωτά κτυπήματα αποκαμωμένη
και καταδικασμένη
η φωλιά της ψυχής σου κρατιέται ακόμα ζωντανή
όσο συνεχίζει την ψυχή σου να στεγάζει
Λεοντόκαρδή μου!
Να μ' άκουγες μονάχα που σου φωνάζω "σ' αγαπώ"
Να ένιωθες το χάδι μου στα απαλά μαλλιά σου
Και το φιλί στο μέτωπο
Σε κοιτάω
εγκαταλελειμμένη από το ύψιστό μας αγαθό, ανήμπορη
να παλεύεις με του θανάτου το θεριό
και θαυμάζω το σθένος με το οποίο του αντιστέκεσαι
Η αγάπη σου για τη φαμίλια σου το σθένος σου
Σ’ έναν αγώνα άνισο
Μ’ ακούς που σε ικετεύω να μη φύγεις;

Για να σε δω θα έρθω κι αύριο
Προσμένοντας
των ματιών σου τη σμαραγδένια θέα ν' αντικρίσω
Να μ' αγκαλιάσεις με τη γλυκιά τη στοργική σου τη ματιά
όπως στιγμή δεν έπαψες να με κοιτάς 
από την ώρα εκείνη πού 'γινες
πνευματική μου μάνα

Το ξέρω ότι το παιγνίδι χάθηκε
Μα περιμένω το θαύμα…





ν.σ.

Popular Posts