Οι παλίνδρομες μορφές του πόνου σου








Αιχμαλωτίζω με κάρβουνο

επάνω στο λευκό
τις παλίνδρομες μορφές του πόνου σου
Αλαφιασμένα ανάκατες
ζαρωμένες κι ειδεχθείς
παραληρούν κι εκστασιάζονται
σαν σε χορό διονυσιακό Σειληνοί
σαν Σάτυροι σε αλγεινή ταραντέλα
Τα βήματα ιχνεύω των 
άναρθρων κραυγών τους
Φοβάμαι 
Σαστίζω
Η φρίκη μού προκαλεί δέος. 
(Όχι, δεν γίνεται! Θα κάνω πίσω!)
Μα προχωρώ
Η κραυγαλέα τους φωνή, φρικαλέα
μ’ οδηγεί κατευθείαν στα 
δύσβατα ενός ενυδρείου
Το αναγνωρίζω, σχεδόν με την πρώτη ματιά
των ματιών σου το ενυδρείο
Ρίχνω με θράσος και μ' ορμή τα 
μάτια μου μέσα εις στα δικά σου
ωσάν να ρίχνω το σώμα μου και την 
ψυχή μέσα στην αγκαλιά σου
Και τις κοιτάω να ελίσσονται
γοργόνες kryptopterus bicirrhis, διάφανα βαμπίρ 
που ρουφούν το άλικο των 
μικρών καναλιών που διαχέουν το 
ενυδρείο της ματιάς σου 

Γκρίζος βολβός

Κόρη μαύρη, άσπρος γιος
Μαύρο δάκρυ, γκρίζο κλάμα

Αχ, πονεμένη μου αγάπη! Τίναξε τα βλέφαρα με ρώμη! 

Και κλάψε! 
Κλάψε κι από τα μέσα σου βγάλτα!
Τα μολυβένια σου δάκρυα ποτάμια 
να χυθούν ακάθαρτο νερό
τις μορφές, που 
σαν δράκουλας ο πόνος σου αλλάζει, να παρασύρουν!
Ν’ αδειάσεις!
Κυπαρίσσι αγέρωχο περήφανα 
να ξανασταθείς στο 
δάσος των της χαράς δακρύων!
Στο δάσος 
με τις ιπτάμενες ελπίδες να 
κάθονται στα κλαριά σου
και τα όνειρα τα φτερωτά να 
χτίζουν τις φωλιές τους μέσα εις 
στα φυλλώματά σου!
Άσε την ανάερη αγάπη να 
φυσήξει ανάμεσα στους κλάδους σου
σαν ανεμοστρόβιλος να σε τυλίξει
να σε χώσει μέσα εις στην καρδιά της·
ούτως ώστε καταφύγιο νά βρει και στη δική σου καρδιά:
και τούτο 
από τούδε κι εφεξής 
θα 'ν' η αέναη ασπίδα σου κατά του πόνου 
Γι' αυτό κλάψε, ψυχή μου αμόλυντη, κλάψε με την ψυχή σου
Εγώ είμαι ΄δω!




ν.σ.

Popular Posts