Στη μεγάλη πλατεία







Στη μεγάλη πλατεία
πατείς με
πατώ σε
Όλοι χιχι-χί
Όλοι χοχο-χό
Κι εγώ ασφυκτιώ

«Μα σφύζει από ζωή!»
μου λες εμφαντικώς
Κι εγώ σου απαντώ
για κάτι τ’ αυτονόητο:
«Ναι, σφύζει από ζωή
Αλλά η ζωή ασφυκτιά
Κουράζεται
Πολύ καταπονείται
απ’ την οχλοβοή
κι από τον πανζουρλισμό
τούτο τον άσκοπο
και τον μωρό»

Κάτι πιτσιρίκια
αναρριχώμενα σ’ ένα παγκάκι
χαζολογούν
απολαμβάνοντας
δια της γνωστής οδού
του παγωτού
τα ηχοχρώματα
Κι ένας τύπος
στέκετ’ αγνάντια
στον ουρανό
και γλείφει
με την κατήφεια του
          -όπως το σκυλί την πληγή του-
την γκρίζα κρούστα
των αιθέρων

Ποδήλατα πάνε
Καρότσια με μωρά
          -που τα σπρώχνουν οι μανάδες
          οι νταντάδες, οι γιαγιάδες
          οι παππούδες ή οι μπαμπάδες-
έρχονται
Τροχοί αλέθουν
οχληρώς
το οδόστρωμα

Μια παρέα από
trendy κοπέλες
με τη Μεγάλη Ιδέα
καρφωμένη
στο υπερφίαλο βλέμμα
αραχτές σ’ ένα καφέ
φληναφούν
ξεκαπνίζοντας
και ρουφώντας
τον καφέ τους
Λίγο πιο κάτω
στο ίδιο μοτίβο
και μια ανδροπαρέα
Διαφορά καμία
στην ουσία
          -που ζει στην ανυπαρξία

Κόσμος πολύς
Μοναξιά μεγάλη
Κουβέντα αστείρευτη
Επικοινωνία σποράδην
Μετρημένη στα δάχτυλα
Του ενός χεριού

Όλοι μιλούν
Μιλούν
Κανένας δεν ακούει
Γνωρίζουν να μιλούν
Μα αγνοούν ν’ ακούουν
Ηθελημένα 
κατά το ήμισυ
κωφάλαλοι


Κι έπειτα

είναι και τα πρόσωπα
που μπλέκονται
με τα προσωπεία
Και σε ποια γλώσσα
          -για πες μου τώρα-
να επικοινωνήσουν…





ν.σ.

Popular Posts