Παραμυθάκι για ψυχές



  

Ένα παραμύθι βασισμένο σ’ ένα χαλαρό στοχασμό επί του 'Κύκλου με την Κιμωλία' του Μπέρτολτ Μπρεχτ


Σ’ ένα δωμάτιο με παράθυρα
δίχως παράθυρα
Σ’ ένα δωμάτιο σκοτεινό
γεμάτο φως
      -από το φως εκείνο που απ’ το σκοτάδι εκπηγάζει-
Σ’ ένα δωμάτιο άλαλο
Όχι, όμως, και κουφό
Σ’ ένα δωμάτιο από εκείνα
που της ψυχής
τ’ απόκρυφα στεγάζει

Σ’ ένα δωμάτιο
που η κάθε του γωνιά
από ένα σκέλεθρο
είναι κατειλημμένη
Σ’ ένα δωμάτιο
που μονάχα
ο κυκλίσκος του κέντρου του
είναι κενός
      -και σε παιγνίδι στημένο παραπέμπει-
Μια ψυχή που
για του Άδη τα Τάρταρα
δεν έχει ακόμα πάρει μπρος
Δεν έχει πού το σώμα της
να εναποθέσει
Κι αναγκασμένη κάθεται
στου κέντρου
τον κυκλίσκο εντός

Σ’ ένα δωμάτιο
μαγαζί κλειστό
για τις ανάσες
Σ’ ένα δωμάτιο
μαγαζί ανοιχτό
για τα αερικά
Και μες στο παραμιλητό
το αιώνες αναδρομικό
των σκέλεθρων ετούτων
Η ζωντανή ψυχή
σ’ έναν αγώνα άνισο
για τα δικά της σώψυχα
μάχεται
για τα δικά της πάθη
πολεμά

Αλυσίδες που της δένουν τη λαλιά
είναι τα παραμιλητά
τα άκαιρα των άλλων
Κι ασφυκτιά δραματικώς
Πώς βρέθηκε εκεί
με τις νεκρές ψυχές
διερωτάται
Μέσα στου Μπρεχτ
τον καυκασιανό
κιμωλιόκυκλο
τον στενό

Μα ο Θάνατος
τη Ζωή την έχει πια
ζαλίσει
Να στήσουνε στην έρμη
την ψυχή
καρτέρι οριστικό
Και, παρά
την όποια άρνησή της
τη Ζωή εξαναγκάζει
τη Σολομώντεια λύση
να κάνουν πράξη
Να δουν
ποιος απ’ τους δύο
θε να λάβει
το λάφυρο αυτό

Πιάνει ο Χάροντας
την ψυχή
από το ένα χέρι
Την τραβάει κι η Ζωή
απ’ τ’ άλλο της
Κι όποιος απ’ τους δυο
πιο δυνατά
προς τη μεριά του
την τραβήξει
Κι έξω απ’ τον απύθμενο
τον κύκλο
την πετάξει
Τότε εκείνος
θα ‘ναι ο τυχερός

Αλλά η ψυχή
είναι ζωντανή
Και αναπνέει ακόμα
του ουρανού αυτού
αέρα καθαρό
Έχει ένα καντήλι
με μια φλόγα
που δεν λέει
σιμά να σβήσει
Κι ο Θάνατος
εντέλει
πανηγύρι κάνει
μοναχός

Δεν το κατάλαβε
πως με μια ψυχή κραταιά
έχει να κάνει
Με μια ψυχή
που αγαπάει τη Ζωή
Και που δεν έχει πρόθεση
να χαριστεί
στου Χάροντα τα δόντια
Κι ούτε ποτέ
να πέσει αμαχητί!



ν.σ.

Popular Posts