Εις μνήμην






Photo by Nicole Si 
Photo by Nicole Si



Το σπίτι στέκει εκεί.
Στέκει εκεί,
όπως πάντα.Μόνο
που τώρα πια,
αντί γέλια χαράς,
κραυγές βουβές
αντιφωνούν
οι πλινθόκτιστοι τοίχοι του·
κι απ’ το μαράζι,
το σαν λεπίδι κοφτερό,
έχουν γεμίσει χαρακιές.
Το ίδιο κι η καρδιά μου.

Το σπίτι στέκει
αλώβητο θαρρείς.
Μα εκείνο μόνο ξέρει.

Απών και ο κύρης του,
απούσα κι η κυρά του.
Του τοίχου η μπογιά ξεθώριασε.



Και σκόνη έχει μαζευτεί
επάνω στα παντζούρια.
Τα παραθύρια του κλειστά.
Τα χέρια που τα άνοιγαν,
να μπει το φως της μέρας,
φτερούγες τώρα έγιναν
αγγέλων στον Παράδεισο.

Περνάν’ οι γείτονες
έξω απ’ το κατώφλι
και του κυρ Νικόλα και της κυρά Άννας
τον πάντα καλό λόγο
περιμένουν ν’ αφουγκραστούν.
Μα ο καλός ο λόγος τους
κρατάει τώρα συντροφιά
σ’ άλλες ψυχές
στου ουρανού τα μέρη.
Μια τέτοια καλοσύνη
μήτε ο Θεός, θαρρώ, δεν θ’ άφηνε
να πάει ποτέ χαμένη.

Το γιασεμί στη μεσαυλή
μαράθηκε.
Πια δεν μοσχοβολάει.
Πίκρα κατάξερη μυρίζει μοναχά.
Το πότιζ’ η γιαγιά,
κι αυτό ανθοβολούσε.
Και ο παππούς
τα άνθη τού ‘κοβε,
μπουμπούκια ακόμα τόσα δα,
και βραχιόλι μού ‘φτιαχνε
να το φορώ στο χέρι.
Και,
σα θ’ ανοίγανε τ’ ανθάκια του,
άρωμα να μυρίζω
γιασεμί.

Τι κι αν το γιασεμί δεν ευωδιάζει πια.
Μες στης καρδιάς μου την αυλή
μοσχομυρίζει πάντα
το γιασεμί·
και ο βασιλικός
και το ψητό στο φούρνο.

Ξημέρωσε,
και το τηλέφωνο στο σπίτι μου
κτυπάει·
και σήμερα
και χθες
και αύριο.
Και το σηκώνω
όπως κάθ’ αυγή,
για να χαρώ της γιαγιάκας μου
την πρώτη καλημέρα.

Το σπίτι στέκει.
Και είν’ εκεί.
Το ίδια ζωντανό
όπως και τότε.
Ακόμα κι αν του απομείνει
ένα ερείπιο μοναχά,
το σπίτι τούτο,
το πατρικό της μάνας μου,
όπου έζησά τ’ ανέμελα
τα παιδικά μου χρόνια,
δεν χάνεται ποτέ.

Και ξέρεις το γιατί,
καλέ μου φίλε;
Γιατί ζει μέσα μου,
βαθιά μες στην καρδιά μου.
Μα και γιατί
η δικιά του η καρδιά
κτυπάει ακόμα.
Αίμα αντλεί
απ’ τις θύμησες.
Κι έχει έναν χτύπο
τόσο έντονο
και βασανιστικά
νοσταλγικό.
 Κι όταν κι ετούτη σβήσει,
δίπλα στο κύρη της
και δίπλα στην κυρά της
θα πάει ν’ αναπαυθεί.

Σας αγαπώ
με μιαν αγάπη απέραντη
-έως και τ' άστρα τ' ουρανού,
εκεί όπου βρίσκεστε-
κι αιώνια παντοτινή.





ν.σ.

Popular Posts